Losowy utwór:
Kategoria: "Poezja polska"
Na niebotycznym modrzewiu,
modrzewiu o lekkich włosach,
który się w światła zarzewiu
kołysze, i w złotych rosach
wisi ptaszęce gniazdko –
gniazdko, skorupka orzecha –
domek, nad drzwiami strzecha,
strzecha ze słońca gwiazdką.
Wysoko, wysoko, wyżej,
wyżej, niż sięgnie drabina,
niż człowiek sam się wspina,
czerni się domek w mgle ryżej.
Z wierzchołkiem cofa się, stoi,
wraca, kołuje w niebiosach –
w niebiosach, skąd blask się roi,
i plącze w modrzewia włosach.
Był modrzew rosą opity –
nie wiedząc po co i czemu
włożono ciężar młodemu
i wyniósł ciężar w błękity. –
Tam! tam wysoko na drzewie
w poszumach zamieszkać chcę!
Chcę! w mym żałosnym gniewie
pod złoto skryć się i rdzę!
I w domku pod chmur koroną
przekrzywić na bok głowę,
głowę zatulnie wtuloną
w piórka czerwone i płowe.
I płowe... I nic nie żądać,
lecz w bezpieczeństwie głębokiem
głupio, o głupio spoglądać
na ziemię, w dół, jednym okiem. –
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
klimatyzacja warszawa
# Oferujemy profesjonalne
tłumaczenia z rosyjskiego niskie ceny krótkie terminy
#
odzież ciążowa
#
bezpieczenstwo i higiena roboty
#
prawo jazdy piła
#
części do maszyn budowlanych
#
hokery
#
posadzki żywiczne
#
dzwigi
#
rabka noclegi
# Najtaniej
rachunkowość tylko u nas!
# Najtaniej
kodeks wykroczeń tylko u nas!
#
łódź auto szkoła
#
strzecha
# najlepsze
Przeprowadzki Wrocław dla ciebie